Zwierz w Dredach FCI


Idź do treści

Wzorzec FCI

KOMONDOR

Nr 53
Owczarek węgierski komondor
ORYGINALNA NAZWA: Komondor

POCHODZENIE: Węgry

WYKORZYSTAWNIE: Pies pasterski i służbowy

KLASYFIKACJA FCI:

Grupa 1: Psy pasterskie i stróżujące z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła

Sekcja 1: Psy pasterskie bez egzaminu użytkowości

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Komondor jest starą węgierską rasą pochodzącą z Azji. Jego przodkowie przybyli wraz z wędrującymi w rejonie Karpat, zajmującymi się hodowlą, Nomadami.

Charakterystyczny wygląd komondora to cecha, której pożądano u tego psa już ok. 450 lat temu. Przez ten czas praktycznie nic nie uległo zmianie w eksterierze tej rasy. Przez wieki potomkowie azjatyckich owczarków aklimatyzowali się do warunków panujących przy wypasie owiec na węgierskim stepie, zwanym pusztą. Mroźne zimy, chłodne noce, a także ukierunkowanie na wychowanie opiekuna stada owiec oraz stróża domostwa - wszystko to zdeterminowało powstanie rasy, którą znamy i dziś. Choć teraz już nie spotyka się tak powszechnie ogromnych owczych stad narażonych na ataki wilków, dzielność i ostry charakter komondorów wykorzystuje się wciąż zarówno do stróżowania jak i w służbie – na Węgrzech rasa ta z powodzeniem wykorzystywana jest jako psy policyjne. Węgierski kynolog, dr Andre Raitsits, uchodzi za ojca rasy, bo to on po I. wojnie światowej hodował psy oraz opracował pierwszy wzorzec komondora (1921).


WYGLĄD OGÓLNY : Komondor jest psem dużym i potężnie zbudowanym. Jego wygląd zewnętrzny i dostojna postawa wzbudza respekt u obserwującego, a często nawet strach. Komondor z natury zachowuje się z rezerwą. Jego masywne ciało jest pokryte splątaną w sznury (dredy), gęstą, długą sierścią. Tułów jest prostokątny lekko odchylający się od kwadratu. Gęsto pokryta sierścią głowa unosi się ponad ciałem – sprawia wrażenie kłębu sierści ponad grzbietem. Ogon jest zwisający, a jego koniec wygięty do góry, prawie równolegle do ciała. Umaszczenie białe (kość słoniowa).

WAŻNE PROPORCJE:

• Długość ciała nieznacznie przekracza wysokość w kłębie (104 % wysokości).

• Najniższa część mostka jest mniej więcej w połowie wysokości psa w kłębie.

• Kufa jest nieco krótsza niż połowa długości głowy.

ZACHOWANIE: Jest pełen wyważonej odwagi w pilnowaniu i obronie powierzonego mu stada oraz majątku i domu swego pana. Ataktuje cicho i szybko. Uważa swoje terytorium za swą własność i nie będzie tolerował na nim żadnej obcej, żywej istoty. Z natury jest podejrzliwy. Jest samodzielny, dumny i pewny siebie. W ciągu dnia zajmuje zwykle pozycję leżącą w miejscu umożliwiającym mu kontrolę jego terytorium. W nocy jest zawsze w ruchu.

GŁOWA : Szeroka, w dobrych proporcjach do ciała. Nawet gęsta grzywa włosów nie przeszkadza w zachowaniu dobrych proporcji.

Czaszka : Wypukła, łuki brwiowe dobrze rozwinięte. Mózgoczaszka dłuższa od kufy (60% długości głowy).
Stop : Dobrze rozwinięty, ale niezbyt stromy.
Nos : Prosty, czarny.

Pysk: Nie spiczasty, linia nosa prosta.

Wargi : Czarne, mocno przylegające do pyska i kości żuchwy. Kąciki warg ząbkowane.

Szczęki/Uzębienie: Szczęki bardzo silnie umięśnione, mocne i potężne. Równy i pełny zgryz nożycowy. 42 zęby.

Policzki: szerokie, średniej długości

Oczy: Rozstawione poziomo, ciemnobrązowe. Ciemna obwódka ściśle przylega do gałki ocznej.

Uszy: Ustawione w średniej wysokości czaszki. Zdecydowanie zwisające od postawy, w kształcie litery „V” lub „U”. Nie unoszą się zarówno w stanie podniecenia jak i podczas ataku. Długość około 60% długości głowy.

SZYJA: Bardzo dobrze umięśniona. Z grzbietem tworzy kąt 35%. W sytuacjach spokoju jest w zasadzie przedłużeniem grzbietu. Raczej krótka. Bez podgardla czy wola.

CIAŁO:

Linia ciała: Części ciała, które ją formują są silne i mocno umięśnione.

Kłąb: Wystarczająco długi, mocno zaznaczony z przodu.

Grzbiet: Krótki.

Lędźwie: Średniej długości.

Zad: Silny, średniej długości, lekko opadający.

Klatka piersiowa: Silna, dobrze umięśniona, z przodu szeroka. Mostek, średniej głębokości, mocny, długi.

Brzuch: Lekko podciągnięty.

OGON: Nisko osadzony, zdecydowanie zwisający, koniec ogona lekko zagina się prawie do poziomu. Jest pożądane, aby ogon sięgał stawu skokowego. W stanie podniecenia ogon zwykle unosi się do linii grzbietu.

KOŃCZYNY:

PRZEDNIE KOŃCZYNY: Ocena jest trudna ponieważ kończyny są przykryte długą, sznurkowatą sierścią. Przednie łapy są “kolumnowate” i proste, równoległe i pionowe widziane z przodu lub z boku. Klatka piersiowa jest mocnej budowy co skutkuje silnymi i swobodnie poruszającymi się kończynami. Kończyny są mocno połączone z ciałem. Kościec gruby, mocny. Stawy szerokie.

Łopatki: Delikatnie skośne. Szpic kości łopatki jest usytuowany pionowo ponad najniższą częścią klatki piersiowej.

Stopy przednich kończyn: Szerokie, silne, z dobrze osadzonymi palcami. Opuszki są delikatnie szare, grube. Pazury szare.

TYLNE KOŃCZYNY: Pozycja tylnych kończyn wspiera ciało ze średnim kątowaniem. Zad jest średniej wielkości. Jest pożądane, aby kończyny były dobrze umięśnione.

Uda: Silnie umięśnione, masywne.

Stopy tylnych kończyn: Dłuższe niż przednie, pozostałe cechy podobne. Wilcze pazury do usunięcia.

CHÓD / SPOSÓB PORUSZANIA SIĘ: Lekki, swobodny i równy, ale majestatyczny. Krok jest długi, pies pewnie stąpa na podłożu.

SKÓRA: Skóra zawiera dużo pigmentu i jest lekko szara. Preferowany ciemny pigment na dziąsłach i podniebieniu. Zbyt mało pigmentu i różowa skóra niepożądane.

SZATA

SIERŚĆ: Całe ciało pokryte jest długimi włosami. Sierść składa się z grubszej sierści okrywowej i delikatniejszej pod spodem. Charakterystyczna sierść jest wynikiem współgrania ze sobą sierści okrywowej i sierści pod spodem. Podstawowym wymogiem jest kudłata, filcująca się sierść. Występuje również równomiernie gęsta, falista, kudłata sierść. Małe kępki sierści są mniej sfilcowane lub nie filcują się w ogóle. Sierść jest najdłuższa na zadzie, w okolicach lędźwiowych i z tyłu ud (co najmniej 20-27 cm). Na grzbiecie, po bokach klatki piersiowej i w okolicach łopatek jest średniej długości (15 -22 cm), na policzkach, brwiach, na czubku głowy, na uszach, na szyi i kończynach jest krótsza (10-18 cm), a na wargach i w dolnych partiach kończyn najkrótsza (9-11 cm). Zarówno wyczesana sierść, jak i całkowicie zaniedbana nie jest pożądana. U suk może nastąpić częściowa utrata owłosienia (po urodzeniu szczeniąt, niedożywieniu, chorobie) na przednich kończynach, klatce piersiowej, brzuchu ewentualnie na grzbiecie.

Jest to stan przejściowy i nie stanowi przeszkody w ocenie wystawowej. Komondor jest jedną z
nielicznych ras, których przedstawiciele zmieniają swój wygląd praktycznie przez całe życie.

UMASZCZENIE: Białe (w odcieniach szarości lub beżu) .

WIELKOŚĆ I WAGA:

WYSOKOŚĆ W KŁĘBIE

Psy: Minimum 70 cm.

Suki: Minimum 65 cm.

WAGA

Psy: 50 – 60 kg.

Suki: 40 – 50 kg.

WADY: Jakakolwiek rozbieżność od punktów powyżej powinna być uznawane za wadę, a ocena wady powinna być proporcjonalna do stopnia wady.

W szczególności:
· Brak pigmentu na nosie, oczach i brzegach powiek.

· Brak powiek.

· Podwinięty ogon

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

· Słaba konstrukcja, brak mięśni.
· Wwinięcie i wywinięcie powieki
· Przodozgryz lub tyłozgryz, skrzywione wargi
· Wysoko osadzone uszy.
· Krótki ogon (kończący się 3 cm ponad stawem skokowym).
· Ociężałe kończyny i wady w poruszaniu się.
· Sierść w kolorze innym niż kremowy lub wielokolorowa sierść.
· Niższy wzrost od dolnych widełek limitu wysokości w kłębie podanego we wzorcu.

Psy powinny mieć dwa widocznie dostatecznie rozwinięte jądra w pełni umieszczone w mosznie.




Powrót do treści | Wróć do menu głównego